เรื่องเล่าคราวเดินทาง

ตรัง 2026
พฤษภาคม 2569

มาตรังคราวนี้ ได้เที่ยวตรังกับคนตรัง กินข้าว กินกาแฟ ร้านที่เพื่อนกิน อาหารเด็ดของตรังต้องได้กิน พ่วงด้วยอาหารแปลกๆที่ไม่เคยกิน พยายามจะกินให้ได้ตามคำที่ว่า คนตรังกินวันละ 9 มื้อ แต่ไม่ไหวจริงๆ ได้ 4-5 ร้านก็แทบตายแล้ว

ก่อนเล่าเรื่องอาหาร ขอเม้าท์มอยเรื่องสนามบินตรังก่อน ไม่ได้มาตรังแค่ xx ปี มาคราวนี้บินนก (ที่เพื่อนบอกว่าโชคดีจังที่ไม่ดีเลย์ ฮา..) เดินลงจากเครื่องข้ามรันเวย์จะเข้าอาคารผู้โดยสาร ก็รู้สึกตะหงิดๆใจว่า ทำไมสนามบินมันสีแปลกๆ ดูใหญ่ๆ ใหม่ๆ ไม่คุ้นตา พอได้ผ่านประตูเข้าไป ก็ตะลึงเล็กน้อย นี่มันสนามบินใหม่แน่ๆ ต้องใช่แน่ๆ มันใหญ่โต โอ่โถง สว่างไสว สวยงาม ห้องน้ำสะอาด โถงขาเข้ากว้างมาก แต่มีสายพานกระเป๋าอันเดียว ที่คนก็ไม่ค่อยโหลด เลยว่างๆ เดินออกไปโถงนอก ก็ว้าวอีก เพราะใหญ่โตมโหระทึกแท้ มีสวนหย่อมเขียวๆตรงกลางด้วย พอเพื่อนเอารถมารับถามไถ่ได้ว่า สนามบินใหม่เพิ่งเปิดใช้เมื่อปลายปีที่แล้วนี่เอง แถมเม้าท์มอยต่อว่า สร้างแล้วสร้างอีก นานจนไม่รู้จะได้เปิดใช้หรือเปล่า สุดท้ายก็ได้เปิดแล้ว

คนตรังกิน 9 มื้อ คนมาเที่ยวตรังให้กิน 19 มื้อ!

วลี “กิน 9 มื้อ” ของคนตรัง น่าจะสื่อถึงความอุดมสมบูรณ์ของอาหาร ไม่น่าจะหมายถึงกิน 9 มื้อจริงๆจังๆหรอกมั๊ง จังหวัดตรังมีของกินมากมายทุกช่วงเวลา ตั้งแต่เช้าตรู่ยันดึกดื่น ร้านน่ากินเต็มไปหมดทั้งร้านอาหารท้องถิ่นดั้งเดิม อาหารต่างถิ่น อาหารจีน แขก ไทย ฝรั่ง อาหารทะเลก็เยอะเพราะติดทะเล มองไปทางไหนก็เจอร้านอาหาร

เริ่มที่แรกตั้งแต่ลงเครื่องตอนบ่ายๆ หาอะไรรองท้องกันหน่อย เพื่อนพาไป ศูนย์อาหารวิกเพชร ชื่อดูหรูหรา แต่มันคือโรงหนังเก่า ที่รวมร้านอาหารหลายๆร้าน ให้ซื้อมานั่งกินที่โต๊ะ บรรยากาศเหมือนตลาดมากกว่าศูนย์อาหาร ไปถึงบ่ายแก่ๆ ร้านก็เริ่มปิดกันบ้างแล้ว แต่ยังทันได้กินของที่เพื่อนบอกว่า ต้องกินๆ และมั่นใจว่าเราไม่เคยกิน ซึ่งก็จริง

ขนมปากหม้อเจ๊กี่ อันนี้ตอนทำก็ดูไม่แปลก เพราะก็ละเลงแป้งบนปากหม้อเหมือนข้าวเกรียบปากหม้อที่คุ้นเคย ใส่ไส้ที่ไม่แน่ใจว่ามีอะไรบ้างแต่แน่ๆว่ามีถั่วงอก เริ่มแปลกล่ะ ตักใส่ถ้วยโปะด้วยแตงกว่า สุดท้ายราดน้ำซอสแดงๆจนท่วม แปลกจริงแหละคราวนี้ ชิมแล้วน้ำซอสแดงจะออกหวานๆ มีเค็มปะแล่มๆ กินกับปากหม้อนุ่มๆก็อร่อยใช้ได้

หัวหมูผักบุ้งน้ำแดง จากร้านปากหม้อ ที่ตอนเพื่อนสั่งนึกภาพไม่ออกเลยว่าจะเป็นยังไง ได้ออกมาเป็นเนื้อส่วนหัวหมูหั่นเป็นชิ้นๆ ใส่ผักบุ้งลวกเป็นท่อนๆ ราดด้วยน้ำซอสแดงน้ำเดิม ตักกินเพลินๆไป แปลกไปอีกชาม

ปอเปี๊ยะสดจากร้าน ปอเปี๊ยะวิกเพชร ก็หน้าตาเหมือนปอเปี๊ยะสดแถวบ้านที่กรุงเทพฯ แต่ที่นี่ไม่ราดซอสมะขามสีเข้มๆรสเปรี้ยวหวาน แต่กินกับซอสแดง ซอสเดิม มันก็จะหวานๆ ไม่มีเปรี้ยวน้ำมะขาม ก็แปลกดี มีทั้งแบบสดและแบบทอด ก็จะมาคู่กับซอสแดง

ยังเหลือขนมหวานที่เพื่อนบอกว่าอร่อยมาก อยากให้ชิม แต่ไม่ไหวแล้ว อีกอย่างคือขนมครกที่ไม่ได้สั่งมากิน ที่วันต่อมาเจอน้องอีกคนถามว่าพี่ได้กินหรือยัง มันไม่เหมือนขนมครกที่พี่เคยกินนะ ขนมครกที่นี่มีไส้ เออ…ติดไว้คราวหน้า มื้อนี้ไม่ไหวแล้วจริงๆ

สรุปความว่า ซอสแดง ซอสเดียว จบทุกเมนู (หาข้อมูลมาทีหลังจากเพจ ททท.ตรัง เขาเรียกว่า น้ำจิ้มส้มเจื้อง)

ในศูนย์อาหารวิกเพชรมีร้านเยอะพอสมควร ทั้ง ข้าวขาหมู ข้าวหมูกรอบ ก๋วยเตี๋ยว ข้าวต้มพุ้ย ส้มตำ อาหารตามสั่ง ผัดไทย หอยทอด หมูสะเต๊ะ และของกินเล่นอีกเพียบ เปิดขายตั้งแต่เช้าถึงเย็น เพื่อนบอกตอนเที่ยงคนจะเยอะมาก

มื้อเย็นขอเป็นอาหารเบาๆใกล้บ้าน เลยเลือกร้าน ข้าวต้มศรีบุญเรือน แต่ด้วยว่ามีน้องมาสมทบอีก 2 คนรวมเป็น 4 คนก็เลยสั่งไม่ได้เบานัก จัดไป 6 อย่าง บะช่อต้มเกี้ยมบ๊วย, ไชโป๊วผัดไข่, ใบปอผัด, หมูผัดซอส, ยำโกวา (ดูรูปแล้วกันไม่รู้ใส่ไรบ้าง), เห็ดหอมผัดซอส (อร่อยมาก) โดยรวมอร่อยใช้ได้ ราคาไม่แพง ร้านใหญ่โต คนเยอะพอสมควร บรรยากาศริมถนน (เพื่อนบอกว่าถ้าไม่กินร้านนี้ ก็กินร้านข้าวต้มกุ๊กศักดิ์)

ยำโกวา เมนูที่เกิดจาก “โกวา”ที่เป็นลูกค้าประจำสั่งให้ทำ จนกลายเป็นเมนูประจำร้านในที่สุด

นอนสลบไสลไป 1 อิ่ม ตื่นเช้ามาอย่างสดชื่น อาบน้ำแต่งตัวเดินออกจากบ้านไปหาติ่มซำกินกัน (เพื่อนชวนเดิน เช้าๆอากาศดี) เพื่อนพาไปร้าน “เฉินเจีย” ร้านติ่มซำ อาหารเช้า ที่อยู่ในซอยวิเศษกุล 7 เป็นซอยแยกจากถนนรัษฎาเข้าไป เพื่อนแนะนำว่าติ่มซำอร่อย ทำสด เป็นของคนรุ่นใหม่กลับบ้านมาทำร้าน แต่ก็ทำมาหลายปีมากแล้ว จากแรกๆไม่มีคน จนตอนนี้คนเต็มร้าน คุณลุงคุณป้าที่ออกกำลังกายยามเช้าจากสนามกีฬาตรังก็มาทานกัน ตอนไปถึง 8 โมงเต็มทุกโต๊ะแล้ว บรรยากาศเรียบๆง่ายๆ มื้อนี้สั่งไปไม่กี่อย่าง เพราะปกติอยู่กรุงเทพฯตอนนี้ยังไม่ตื่นด้วยซ้ำ

มื้อนี้สั่ง ฝั่นโก๋แต้จิ๋ว ที่หน้าตาคล้ายฮะเก๋าแต่แป้งบางกว่า ขนมจีบกุ้ง ซี่โครงหมูนึ่งเต้าซี่ เกี๊ยวกุ้งน้ำ และเพื่อนบังคับให้กินซาลาเปาอบไส้หมูแดง บอกว่าเด็ดมาก ติ่มซำก็มาพร้อมซอสแดง ซอสเดิม

สรุปรวมความด้วยความน้อย 3 เข่งกับ 1 จาน 1 ถ้วย ว่า เนื้อสัมผัสดี รสชาติดี ซาลาเปาอบก็ดีไส้ไม่หวานมากด้วย ซาลาเปาแบบทอดก็มีถ้าชอบแบบทอด แถมไปซื้อหมูย่างเมืองตรังจากร้านฝั่งตรงข้ามมากินในร้านก็ได้ด้วย เขาไม่ว่า มาตรังทั้งทีก็เอาสักหน่อย ไม่ได้สั่งชากาแฟของร้าน กินติ่มซำไปจิบชาร้อนไป เพราะตั้งใจไปร้านกาแฟ ที่เพื่อนบอกว่าดีมาก เดี๋ยวเดินชมเมืองไป ฮา…

จากติ่มซำเฉินเจีย ก็เดินย่อยอาหารชมเมืองไปเรื่อยๆ เพื่อนเราก็แวะทักทายบ้านโน้นร้านนี้ไปเรื่อยเปื่อย คนต่างจังหวัดเขารู้จักกันทั่วจริงๆจังๆ ทักกันได้ อ่อ ลูกบ้านโน้นเอง อ่อ พี่สาวคนนั้น น้องคนนี้ อ้างอิงกันได้หมด ดีจัง อยู่กรุงเทพฯ บางคนบ้านติดกันยังไม่รู้จักไม่เคยทักทายกันเลย บ้านตรงข้ามเป็นจีนเทาบางคนยังไม่รู้เลย เดินมาจนถึงตึกสวยของร้านสิริบรรณ กับภาพต้นศรีตรัง บนผนังร้านแว่น ที่ใครๆก็ต้องมาถ่ายรูปนั่นแหละ แต่เดินเลยภาพต้นศรีตรังไปที่ซอยไทรงาม 1 จะเจอร้านกาแฟที่เพื่อนตั้งใจให้มาชิม “Hawken” ร้านกาแฟเล็กๆ 1 คูหาที่กาแฟรสไม่เล็ก บรรยากาศนั่งสบายๆ เจ้าของร้านเป็นคนรุ่นใหม่ ที่เลือกย้ายกลับมาอยู่บ้านแล้วเปิดร้านกาแฟเล็กๆ

สั่งลาเต้เย็นเพราะอากาศค่อนข้างร้อนอ่ะนะ แม้จะเป็นช่วงเช้า ได้กาแฟเย็นๆก็ชื่นใจดี นอกจากกาแฟดีแล้ว ที่ร้านยังมีเบเกอรี่ดีที่ทำเองด้วย ร้านได้รีวิว 4.9 เลยทีเดียว ระหว่างนั่งจิบกาแฟหลบร้อน เห็นมีลูกค้าเข้ามาเรื่อยๆ แถมทำเลของร้านก็อยู่จุดเช็คอินของนักท่องเที่ยวด้วย (ซอยระหว่างภาพต้นศรีตรัง กับภาพต้นยางพารา)

เที่ยวเล่นไม่นานก็ได้เวลาอาหารเที่ยงอีกแล้ว ได้รับคำสั่งจากคุณแม่ของเพื่อนให้พาแขกไปกินเป็ดย่างร้านดังของตรัง “เป็ดย่างอินเตอร์” ที่อยู่บนถนนรัษฏาใกล้บ้าน ใครไปใครมาแม่จะให้พาไปกินตลอด เพราะอร่อยและราคาไม่แพง ที่ว่าร้านดังก็ดังจริง ตอนเที่ยงๆคนเต็มร้าน พวกเราสั่งเป็ดมาเป็นจาน กินกับข้าวสวย และเส้นบะหมี่ลวก เป็ดเนื้อนุ่ม ย่างหนังกรอบ น้ำราดหวานเค็มกำลังดี เส้นบะหมี่ดีมากด้วย เจ้าของเป็นเชฟร้านฮ่องกงมาก่อน รับประกันความอร่อย จะสั่งแบบชาม ข้าวหน้าเป็ด ก๋วยเตี๋ยวเป็ดก็ได้ ตามชอบ

มื้อเย็นอีกวันหนึ่งอยากกินอะไรเบาๆ ก็เลยไปกินโจ๊กกันที่ร้านดังอีกร้าน โกปี๊สมบัติ ร้านนี้ขายเช้าด้วย ขายเย็นด้วย ขยันมากเปิด 2 รอบเลย คนเยอะประมาณในรูปทั้งเช้าทั้งเย็น เพื่อนเล่าประวัติให้ฟังอยู่แต่ขี้เกียจจำ ประมาณว่าเป็นลูกน้องในร้านอะไรสักร้าน ทำจนเก่งแล้วก็ออกมาเปิดร้านกับเพื่อน แล้วทะเลาะกับเพื่อนแล้วแยกตัวมาเปิดร้านตัวเอง บลาๆๆ ไม่ต้องไปสนใจ แค่ทำของอร่อยให้กินก็พอ

มีพวกติ่มซำที่นึ่งแล้วหรือของทอดใส่ถาดยกมาให้เลือกที่โต๊ะ ซึ่งติ่มซำก็จิ้มซอสแดง ซอสเดิม ที่เราคุ้นลิ้นแล้วหลังจากอยู่ตรังมา 3 วัน นอกจากนั้นก็มีโจ๊ก หมี่หุ้น ชา กาแฟ ครบครันแบบอาหารเช้า แต่พวกเรามากินมื้อเย็น ก็ยังมีครบทุกอย่าง เมนูเด็ดของร้านคือ ปาท่องโก๋ หรือจาโก้ย ที่ตั้งกระทะทอดกันหน้าร้านเลย มีทั้งปาท่องโก๋ขนาดปกติ และขนาดยักษ์ กับ แป้งทอดเส้นๆที่เพื่อนเรียก ไส้ไก่ จะกินเปล่าๆ หรือจิ้มนม จิ้มสังขยาก็ได้ กินเพลินๆดีเหมือนกัน ส่วนโจ๊กอร่อยมาก เนื้อโจ๊กเนียนกำลังดี รสชาติกำลังอร่อย หมูก้อนก็ดี ใครมาเดินตลาดเช้าก็แวะกินได้เลย อยู่ติดกับตลาดเลย

เช้าวันสุดท้ายในตรัง ต้องไปกินขนมจีน เพื่อนพาไปกินร้าน ขนมจีนคุณปุ้ม ตรงกระพังสุรินทร์ ร้านนี้เปิดมานานแล้ว เคยมากินตอนมาตรังครั้งก่อน แต่มาสาย ขนมจีนยังพอมี แต่ข้าวหมด ไก่ทอดหมด มาคราวนี้ก็ไม่ได้เช้ามาก มาแปดโมงกว่า แต่เพื่อนบอกว่าเดี๋ยวนี้เขาทำเพิ่มเรื่อยๆ ไม่ต้องกลัวหมด (เช้าของคนตจว.ต้องแบบ 6-7 โมงเช้า)

ขนมจีนจานละ 40 บาท! ตักน้ำยาเอาเองได้เลย มี 5 น้ำ คือ น้ำยากะทิ น้ำพริก แกงไตปลา น้ำยาป่า และแกงเขียวหวานไก่ แล้วยังมีน้ำยาปูด้วย 50 บาท ไข่ต้ม ผักดองผักลวกตักเอาตามต้องการ บนโต๊ะมีผักสดอีกสารพัดชนิดให้กินแนม เพิ่มเติมด้วย ข้าวยำปักษ์ใต้ ทอดมัน ไก่ทอด หมูทอด อยากกินอะไรก็ชี้สั่งเอาเลย ขนมหวานเป็นลอดช่องน้ำกะทิ และขนมอื่นๆอีกเยอะแยะ

ผ่านถึงมื้อเที่ยง เพื่อนให้เลือกจะกินอะไร ระหว่าง ร้านอาหารปักษ์ใต้ แกงเหลืองอร่อยมากที่ร้าน Richhie หรือ หมี่ฮกเกี้ยน ร้าน สีฟ้า เราตัดสินใจเลือกร้านสีฟ้า เพราะอาหารใต้กินบ่อยแล้ว (สรุป ลงตรังคราวนี้ไม่ได้กินแกงใต้เลย ฮา..)

ร้านสีฟ้าเป็นอีกหนึ่งร้านเก่าแก่ของคนตรัง เป็นร้านอาหารถิ่นแบบไทยจีนรสชาติดั้งเดิม มีอาหารใต้ด้วย จานเด็ดของร้านคือ เคาหยก บะหมี่ฮกเกี้ยน และ “โหล่วหมี่” สุดยอดอาหารถิ่นของจังหวัดตรัง ประจำปี 2567 จากโครงการ “1 จังหวัด 1 เมนู เชิดชูอาหารถิ่น” เป็นหมี่มงคลของคนตรัง นิยมทำในงานศพวันสุดท้าย ถือเป็นคำอวยพรจากเจ้าภาพให้แขกและลูกหลานมีอายุยืนยาว หรือในวันไหว้บรรพบุรุษ และในงานสำคัญต่างๆ ในโรงทานของศาลเจ้าทุกแห่งในเมืองตรัง นอกจากนั้นยังมีเมนูท้องถิ่นอีกหลายอย่างที่เปิดดูรายการแล้วอยากสั่งสิบอย่าง แต่มากัน 2 คนสั่งได้แค่ 3 อย่าง ฮา… มื้อนี้เลือกสั่ง โหล่วหมี่, ลูกชื้นปลาพริกไทยตรัง, เคยฉลูผัดถั่วฝักยาว

โหล่วหมี่ หน้าตาคล้ายราดหน้า รสชาติก็คล้ายราดหน้าแต่น้ำใสกว่า ใช้เส้นหมี่เหลืองที่ลวกมานุ่มๆหนึบๆดี มาคู่กับซอสแดง ซอสเดิม (ซอสส้มเจื้อง)

ลูกชิ้นปลาทำเองผสมพริกไทยตรัง ใช้พริกไทยพันธุ์พื้นเมืองของอำเภอปะเหลียน เนื้อเด้งนุ่ม เผ็ดพริกไทยกำลังดี

เคยฉลู ของแปลกที่เพื่อนบอกให้ลอง ทำได้หลายเมนู ผัดสะตอหมูสามชั้นใส่เคยฉลู, เคยฉลูนึ่ง (คล้ายไข่ตุ๋น เพื่อนบอกที่บ้านทำบ่อย) แต่เราเลือกสั่ง เคยฉลูผัดถั่วฝักยาว คืออร่อยมาก รสชาติเค็มๆมันๆกับถั่วฝักยาวกรอบๆ ถ้าไม่ติดว่ามีโหล่วหมี่อีกจาน ก็น่าจะสั่งแกงส้มใต้มากินคู่ ต้องเข้ากันมากๆแน่

เคยฉลู ทำจากกุ้งตัวเล็กๆ (ตัวเคย) มาหมักกับเกลือ รสชาติจะออกเค็มๆเปรี้ยวนิดๆ คล้ายกะปิของภาคตะวันออก แต่รสจะกลมกล่อมกว่า

กาแฟยามบ่ายเลือกไปร้านที่เดินผ่านแล้วสนใจ คือร้าน “Grey 18 Cafe” เพื่อนบอก ได้เลย กาแฟดี แถมร้านเก๋ไก๋ เพราะเป็นโรงเรียนอนุบาลเก่า เอาโต๊ะเก้าอี้นักเรียนมาใช้เป็นที่นั่งด้วย จอดรถเรียบร้อย เดินจะเข้าร้าน ถึงรู้ว่าวันนี้ปิดเพื่อถ่าย MV อดเลย แต่เพื่อนบอกว่า ร้านมี 2 สาขา เดี๋ยวพาไปอีกสาขาได้ แต่เพื่อนบอกว่าชอบนั่งสาขานี้เพราะคนน้อยกว่า อีกสาขาที่จะพาไป คนเยอะมาก

สาขาแรกที่ไปชื่อเต็มว่า Traveller by Gray18 café อยู่หัวมุมถนนรัษฏา เป็นโรงเรียนอนุบาลเก่า มีลานจอดรถกว้างมากๆอยู่ด้านหน้า มีห้องเล็กๆริมรั้วที่สามารถซื้อกาแฟได้แต่เช้าเพราะเปิด 7 โมง มีที่นั่งนิดหน่อย แต่ร้านใหญ่จะอยู่ด้านใน ที่วันนี้ปิด!

อีกสาขาที่ได้ไปคือ Gray18 café อยู่ถนนวิเศษกุล ร้านดูร่มรื่นดี มองดูจากด้านนอกไม่คิดว่าจะใหญ่ พอเข้าด้านในถึงรู้ว่าใหญ่มาก มี 3 ชั้นเลย คนเต็มไปหมดจริงๆ ร้านมีโรงคั่วกาแฟเองด้วย ถือว่ากาแฟพรีเมี่ยมดีทีเดียว สั่งลาเต้ร้อนตามปกติชอบ เพราะวันนี้อากาศขมุกขมัวเหมือนฝนจะตก แดดไม่มี นั่งจิบเพลินๆไป ระหว่างที่เพื่อนขอกลับบ้านไปลาแม่ ก่อนที่จะนั่งเครื่องกลับกรุงเทพฯด้วยกันวันนี้

แถมอีกร้านที่เดินเที่ยวเมืองมาร้อนๆ เห็นแล้วต้องแวะหน่อย “บ้านไอติมริมทะเล” ไอติมกะทิสดใส่เครื่อง อร่อยดีไม่มีหัก มีทั้งใส่ขนมปัง ใส่ถ้วย ใส่ลูกมะพร้าวก็มี เป็นร้านที่คู่รักแพ้ภัยโควิดกลับมาบ้านเกิดมาเปิดร้านไอติม ดีใจที่ได้อุดหนุน เดินชมเมืองมาเหนื่อยๆคุ้มค่าแวะพักขา

ก่อนกลับต้องได้ของฝากสักหน่อย สมัยก่อนมาเมืองตรังต้องหิ้ว หมูย่าง กับเค้กเมืองตรัง (เค้กขุกมื่ง) กลับบ้าน ตอนนี้เพื่อนบอกต้อง ขนมเปี๊ยะซอย 9 กับ กระหรี่ปั๊บซอย 9 ก็จัดไปตามคำแนะนำ ชิมแล้วทั้ง 2 อย่างอร่อยดี ร้านอยู่ใกล้ๆกันเลย ซอย 9 ที่ว่าคือซอยห้วยยอด 9 นั่นเอง

แค่เรื่องกินก็ยาวหลายร้าน ค่อยเล่าเรื่องเที่ยวอีกโพสต์แล้วกัน เดี๋ยวจะคิดว่ากินอย่างเดียวไม่ได้เที่ยว